Worstel jij met je gevoelens? Twijfel je over je geaardheid? Wil je eens babbelen? Contacteer onthaal@hijzijzo.be of bel op +32(0)0494 85 04 77.

Startpagina

< terug >

Holebi van alle leeftijden.

release: 2009

Vorig jaar is HijZijZo! officieel ten doop gehouden. Het was een leuk evenement met een theater-voorstelling, waarmee we de pers aardig gehaald hebben. De regionale televisiezender RTV wilde er graag een item aan wijden. Als woordvoerder legde ik voor de camera uit wat HijZijZo! is en wat we als club wilden gaan doen. Er werd door de journalist ook een vraag gesteld over de Gay Pride, die de volgende dag zou plaatsvinden. Of dat nog nodig was… Met mijn antwoord onderstreepte ik, dat het altijd nodig zal zijn om te blijven werken aan beeldvorming en begrip. Omdat het interview voorafgaand aan de theatervoorstelling plaatsvond, vroeg ik of ze nog beelden wilden voor de uitzending. Dat bleek niet nodig, want ze hadden nog wel iets van de Gay Pride van vorig jaar op stock. Oké.

Contrast

Ik was benieuwd naar de uitzending die avond, maar ik schrok me wezenloos toen ik het verhaal voorbij zag komen. Tussen de beelden van het interview van mij (keurig netjes in pak) zaten beelden van harige mannen in mini-mini-minisetjes in leer op een praalwagen. Een groter contrast was niet denkbaar. En ik maar praten over beeldvorming. Over dat holebi-zijn heel normaal is. Ja zelfs zo normaal, dat we bijna op zouden kunnen gaan in de grijze massa! Mijn buurman, die niet wist dat ik homo ben, stond de volgende ochtend bij mij aan de heg. Hij had de beelden van mijn interview gezien. “Dat lijkt precies onze buurman wel”, had hij verbaasd tegen zijn vrouw gezegd. Gelukkig nam hij het heel goed op. Ik was daar blij en opgelucht over.

Saamhorigheid

Tja, die Pride! Moet dat nou zo? Wat willen we nu eigenlijk met dat evenement? Wat is ons doel? Je bent holebi en je mag daar voor uitkomen. Volgens mij is dat de boodschap en ik voel mij ook trots als ik tijdens zo’n Pride om mij heen kijk. Kleurrijke mensen en een sfeer van saamhorigheid. Geweldig! We zijn wel anders, maar eigenlijk zijn we doodnormaal. Gewone mensen, die aan ene kant een boodschap willen afgeven en andere kant een leuk feest vieren. Met praalwagens vlaggen, spandoeken, you name it. Alles wat die boodschap kan versterken.

Niet onnodig choqueren

Het is goed dat we dat laten zien, maar we moeten wel scherp zijn op wat het effect van de Pride op de beeldvorming rondom holebi-seksualiteit is. Het draagvlak, dat we verworven hebben, moet niet afgebroken worden door onnodig te choqueren of te provoceren. Want dat is wat de pers voor nieuws oppikt en dat beeld is vervolgens maatgevend voor alle holebi’s. Het lijkt me, dat we daar niet op zitten te wachten. Diversiteit is prima! Jezelf zijn ook! Begrijp me goed; de Pride is er voor alle holebi’s! Maar, even plat gezegd, blote konten hebben volgens mij niks met de Pride te maken. Het doet afbreuk aan de boodschap, die we brengen over onder meer onze emancipatie, over het holebi-huwelijk en over adoptiemogelijkheden voor holebi-koppels. Daar hebben we hard aan gewerkt. Maar we zijn nog niet klaar. Nee, nog lang niet! Er zijn nog steeds mensen, die niet voor hun geaardheid uit durven te komen. Zijn onze zorginstellingen al voorbereid op het bieden van zorg aan oudere holebi-koppels? Holebi en geloof hebben elkaar ook nog steeds niet gevonden. En wat te denken van gelijke kansen voor holebi’s in andere landen? Om daar wat in te bereiken heb je draagvlak nodig en daar zijn we samen voor verantwoordelijk.

Ik ben ervan overtuigd, dat de Pride een belangrijke bijdrage kan leveren aan acceptatie en beeldvorming. Maar, dan moeten we wel zelf een grens trekken in wat we wel en wat we niet op de Pride willen laten zien. En volgens mij kan het dan nog steeds een groot feest zijn. Een feest met een boodschap. Een feest met een knipoog.

Een feest om trots op te zijn!